3. Ustanowienie diecezji
Ostrawsko – opawskiej
Po rozpadzie komunismu w roku 1989 Kościół czeski zaczął się renowovać z czterdziestoletniej dewastacji. Potrzeba sobie uświadomić, że w czasie rewolucji listopadowej był w całych Czechach tylko jeden biskup!
Był nim już prawie dziewięćdziesięcioletni Franciszek kardynał Tomášek. Mimo
swojego wysokego autorytetu moralnego oraz zagranicznego kredytu uważany był przez elitę rzadzącą za generała bez wojska. Ukazywano wówczas na pięcioprocentowe uczestnictwo na niedzielnej liturgii. Kilku tajnie wyświęconych biskupów nie mogło być wódczymi osobnościami porewolucyjnego rozwoju. Jedyne seminarium, które istniało wciągu komunizmu w Czechach, był wieloma wpływowymi książemi uważany za antykościelny. Potrzeba jednak powiedzieć, że średnia generacja księży, która wyszła z tego
seminarium jest dzisiaj główną oporą pastoracji.
W chwili kiedy zacząła odnowiaś się hierarchia kościelna a nowi biskupowie przyszli do swoich diecezji, znowu powstała kwestja struktury podziału diecezji ołomunieckiej. Przecież systém parafii, taki jaki istnieje do dziś w Czechach był wypracowany dla potrzeb rządu cesarzowej Marii Teresy. Do dzisiaj nie znalezł Kościół dość sił, energii, czasu i środków, aby zruszył martwe parafie a zaczął pastorować w
dziesięciotysięcznych osiedlach.
Na początku lat dziewięćdziesiątych powstały próby uwieść do życia bullę Suprema Dispositione Piusa VI. z roku 1777. Zaczęto rozmyślać o powstaniu nowej diecezji już nie tylko na pergaminie bulli. Tylko, że jako stolica biskupskiej katedry nie proponowano już tylko Opawę, ale także trzystatysięczną Ostrawę. Wybuchła pewnego rodzaju prestiżowa bitwa. Jedna z najciekawszych aktywności, która lobowała dla Opawy, była Macierz Śląska.
Diecezja Ostrawko – opawska była erygowana 30. 5. 1996 bullą "Ad Christifidelium spirituali" a diecezialnym ordinariuszem został ustanowiony Mons. František Václav Lobkowicz a dnia 31. 8. 1996 odbył ingres do katedry Boskiego Zbawiciela w Ostrawie. Biskup jest członkem zakonu norbertanów, a jest także apostolskim delegatem Rycerskiego zakonu krzyżaków s czerwoną gwiazdą Wczesniej był biskupem pomocniczym w Pradze. Tereny diecezji Ostrawsko – opawskiej są mu bardzo
dobrze znane, dla tego, że przez kilkanaście lat przebywał jako proboszcz w Ostrawie – Mariańskich Górach.
Podsumowanie
Ta historyczno – prawniczna licencjacka praca chce na podstawie analizy współczesnego
stanu naświetlić kierunek, w którym by ta nowa diecezja miała iść. Dlatego, że przygraniczne Czechy są terenem często msyjnym (są księża, którzy mają pięć, sześć i siedem parafii), ta praca chce przybliżyć polskim wierzącym bardzo trudne warunki w Czeskiej Republice. Ustanowienie granic parafii pochodzi jeszcze z czasów reform cesarzowej Marii Teresy a niepatrzy się na wyludnienie całych dekanatów w czasach powojennych na skutek zwycięskiej umowy i dekretu Czechosłowackiego prezydenta Edwarda
Benesza. Współczesne parafialne uporządkowanie także nie liczy się z budową dziesięciotysięcznych osiedli. W końcu podział parafii przebiegał na podstawie terytorium, a nie społeczeństwa.
Ta praca licencjacka wyjaśnia metodą historyczno – prawniczną historię dążenia do ustanowienia biskupstwa w Opawie i geneziję Diecezji Ostrawsko - Opawskiej i jaki jest współczesny stan tej diecezji.
Ta praca jest wyjątkowa w tym, że wyjaśnia problem,
dlaczego nie doszło do założenia biskupstwa opawskiego 18. stuleciu i dla czego zabronił pruski cesarz Fryderik II. uporządkowaniu prowincii kościelnej na Morawie i Śląsku. Ten problem jest zupełnie nieznany a poświęca mu się tylko kilka fachowych artykulów.
Ta praca jest także wyjątkowa dla tego, że mówi o całej historii Diecezji Ostrawsko - Opawskiej. Od powstania Arcybiskupstwa w Olomuńcu, do którego nałeżala Opawa, aż do obecnych czasów. Do dziś żadna praca
naukowa nepodjęła tego tematu.
